29 Temmuz 2013 Pazartesi

Keşke.

http://www.youtube.com/watch?v=HPoqChLR6l8

Şarkı yaz demişti arkadaşım, sana şarkı yazacaktım. Ama olmadı. Notaların arasına 3-5 sözcük sıkıştırmak bizi anlatmaya yeterli olmadı, söyleyeceklerim melodilere sığmadı. Neyse bunlar karalamalarım işte.

Kafamın içinde yaşadım ben cenneti, cehennemi. Ne masallar ne dramlar yazıldı, oynandı, perde hep indi. Boğulduğumu düşünürken beni dibe çeken tüm o yükler gerçek bile değildi. Sonra sen geldin, hiç yoktan var oluverdin. Ve bi şekilde kafamın içindeki dünyadan çıkmaya ikna ettin beni. Seni orda bi kaç zaman düşünüp unutup gidebilirdim, ama sen dokunmanın, gerçek olmanın nasıl bir şey olduğunu gösterdin bana. Kollarında uyurken ilk defa gerçekten eksiksiz hissetmeyi gördüm. Zaman geçti, sen benim en mutlu yerim oldun. Kolların bütün korkularımdan arınabildiğim yuvam oldu. Sen sevdikçe ben sevdim. Yüzünün, teninin, hayatının her bir noktasını öğrendim, öğrendikçe daha çok sevdim.
Ve şimdi beni terk ediyorsun. Bana dokunmak istemiyorsun, halbuki parmaklarımın arasındaki boşlukları parmakların dolduruyor, görmüyor musun? Bazen tutup sarsmak istiyorum, huzur biz birlikteyken var olan bi ütopya anlamıyor musun?
Deneme diyorsun, durmadan deneme. Fark etmiyor musun, denedik olmadı ya diyeceksin korkusunu içimde büyütmeme izin verdikçe mutsuz olucaz biz. Neden birbirini artık tanıyan duygularımıza, ellerimize, dudaklarımıza bırakmıyorsun aşkımızı? Neden kendini uzağımda tutuyorsun? Şüphe içimde kanser gibi yayıldıkça ölüyorum, neden bilmezmiş gibi yapıyorsun?

Neredeyse bir yılın üstüne, keşke sadece bir gece seninle eksiksiz olsam yine diye düşünmem ne komik.

2 yorum:

  1. senin yazını, şarkını ve son cümleni yerim!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben senin yorumlarını yerim asıl Mia'm! (:

      Sil