13 Temmuz 2012 Cuma

Healing

İyi olmak isteyince, iyi olunuyor mesela. Öyle yalandan iyiymiş gibi yapmalar değil hem de, gerçek. Mutluluğu taa karnımın içinde hissediyorum, taa beynimin derinliklerinde. Dışarıda değil sadece, hayatımda yok o mutluluk, heyecanlar, umutlar. Bana sarılmıyor, beni öpmüyor, elimi tutmuyor. Elim ayağıma dolaşa dolaşa yemek yapmıyorum ona, göğsüne başımı yaslayıp uyumuyorum. İçimde öylece duruyor.
İyiyim, nefes alıyorum canım yanmıyor, nefes veriyorum ölmüyorum. Artık kötü şeyleri o kadar da aklıma getirmiyorum. Kollarım birine sarılıyor, kim olduğunu umursamıyorum. O olmadığını biliyorum ya gerisi mühim değil. Hem kollarım orda iyi hissediyor, bırakalım dursunlar. Birinin omzunda uykuya dalıyorum sonra, kim olduğu hiç önemli değil. O olamaz ya diyorum, o olmaya yakın bile değil boşver. Omzuma atılmış ya da belime sarılmış bir kol iyi hissettiriyor ya vücudumu, bırakın sarılarak uyuyalım. Garip ama, onunla uyumaktan çok daha huzur veriyor bir isimsizin yanımda olması, daha güvende hissettiriyor parmaklarının bana dokunuşu -ama o eski kötü şeyleri düşünmeyecektim-
Aptal değilim, bütün bunları daha önce de gördüm. Verdiğim söze pamuk ipliğiyle bağlı olduğumun farkındayım. Ufacık bir çakıl taşına takılsam, içimdeki tüm mutluluğu kusacağımı biliyorum. Daha çok kırılgan olduğumu, ayakta zar zor durduğumu hissedebiliyorum. Ama iyi idare ediyorum bence, bir anda sapasağlam olamam değil mi? Bu ancak hafızamı sildirsem mümkün olurdu. Hafıza sildirmek de iyi bir fikir değil, yaptığım her şeyi aynı şekilde baştan yapardım ben mesela. Yavaş yavaş düzeliyorum işte, her gün biraz daha fazla adım atmaya gücüm yetiyor, her gün daha çok şey yapabilir hale geliyorum. Güvende hissettim diye kendimi tamamen birine bırakıp risk almıyorum mesela, dedim ya daha çok kırılganım.
Ama yürürken, otobüste giderken, bir şarkı dinlerken mutluluğu hissediyorum taa içimde, taa artık ona yer olmayan yerde.
Bir de elimi tutup beni ayağa kaldıran Léo'ya, soul mate'ime teşekkürler.

2 yorum:

  1. büyük kırgınlıklar,kötü yaşanmışlıklar..aslında kötü demek ne kadar doğrudur tartışmak gerekir tıpkı dediğin gibi o olmasa bu denli olgunlaşmak mümkün olamıcaktı belki..ama araştırmak gerek ki biz bu olgunlaşmayı düşünerek mi o anları yaşadık?kesinlikle değil.insan güzel olana adım atar her zaman kötü olan sonsa zorunlu olgunlaştırmadır bu hayatta.güzel bir gelecek senin olsun,tüm olgunlaşmaların güzel anılarınla dolu olamasını dilerim iyi günler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok güzel demişsin.. Teşekkür ederim :)

      Sil