16 Haziran 2012 Cumartesi

Yalnızca ben, y(apayanlış)üzlerce sen.

Bir zaman makinem olmalıydı belki. Dönüp dönüp yaptığım hataları düzeltebilmem için. Baştan aşağı yanlış olan seni düzeltebileceğimden değil ama,işte.. Sen "yapayanlış"ken yaptığım 3-5 hatayı neden bu kadar önemsiyorum bilmiyorum aslında. Belki de sadece sen yapayanlışsın diye benim yapayalnız olmam haksızlık olduğu için bu kadar takılıyorum. Biliyorum olanları değiştiremem, değiştiremezsin. Ama ya sahiden zaman makinem olsaydı?

Burası karanlık, her yerde sen varsın. Ya ben o kadar küçülmüşüm ki ellerinde kayboluyorum ya sa yüzlerce sen var burada. Emin olamıyorum. Ama önemli değil sanırım, düşünemiyorum. Ya küçüle küçüle yok olursam? Ya senlerden bana yer kalmaz da kaybolursam? -hiç olmaktan iyiymiş her iki seçenek de.- Bu kez önemsemiyorum.
Hayır,hayır ben seni sıkmıyorum, gelecekte bir gün bunu söylemiş olamazsın bana. Bak, kolların beni sıkıyor aslında, çok sıkıyor. Ama bu iyi, dedim ya yok olabilirim, kaybolabilirim. Biliyorsun sen ve ben fikri bu hayat için çok fazla olabilir. Beni hayatta tutuyorsun böyle. -geçen sefer bırakmasını istemiştin, kopup gitmeyi hayattan ve sonunda hiç olmayı tercih etmiştin?- Bu defa değil. Daha sıkı tut, uçabilirim.
Bazı anlarda kesinlikle konuşmamak gerekir. Çünkü sözcükler yüzyılların kirini taşır üstünde, bu o anların el değmemişliğini bozabilir. Bu küçük karanlık yerde küçülmüş, ufacık minicik ben ve yüzlerce sen varken konuşmak niye? -öyleyse niye konuşmuştun bir daha söyler misin? ah, evet hatırladım, söylediğin sözler sana ait bile değildi. başkalarını dinledin, size değil onlara inandın.- Normal şartlarda hiç konuşmasam aptal görünebilirdim, neyse ki konuşmadan anlaşmakta iyiydik seninle. Hadi biraz daha susalım. Üç noktalık sessizliklerde uzayalım.
***
Ne dersin olaylar böyle gelişmiş olsa fotoğraflarındaki o zaten anlamsız olan mükemmeliyeti bozan çirkin yüzün yerini benim yüzüm alır mıydı? Belki de almazdı ama biliyor musun, bunu okuduğunda inatla hayır olmazdı diyeceğin için alırdı büyük ihtimal. Anlattığım gibi olsaydı, en azından yapayanlış bir sen ve yapayalnız bir ben yerine bir doğrulu sen ve bir senli ben olurduk. Yine karanlık olurdu ve yüzlerce sen küçülmüş, ufacık minicik beni öperken, sözcükler o kadar anlamsız olurdu ki yok olurdu. Üç noktalarda yaşayıp giderdik.

Not: Yazın eğlenceli şeyler yazıcaktım ama cidden konu bulamıyorum bununla idare edin şimdilik :/ Konu bulayım yazıcam hemen.

2 yorum:

  1. Hadi idare edelim bakalım. Konu bulmanı bekliyorum en kısa zamanda :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Buldum buldum yarın öbür gün yazıcam :))

      Sil