18 Şubat 2012 Cumartesi

The letter i just wrote

Tam şu an burda durmuş seni düşünüp gülümsüyor olmam çok anlamsız. Seni gerçekten tanıdığımdan emin değilim. O olabilirsin ama hiç de olabilirsin. Ama sabahları kalkmak için bir sebep bulabiliyor olmak çok güzel. Ölü bir yaşam sürmemek. Hayatın sürprizlerle dolu olduğunu görmem iyi, yoksa rüyalarımda yaşamayı seçebilirim.
Ama sonu var mı bunun? Bir ucu, varış noktası var mı yola düşersem? Nereye dediklerinde yüreğimin götürdüğü yere gidiyorum diyip gülerek geçiştirecek miyim yine, yolun nereye varacağını bilmeyişimi. Belirsiz, bilinmez sadece gitmelerim var hep benim. Kim bilir belki nereye dediklerinde sadece gidiyorum diyebileceğim, aşk bile olmayan bir şeyin peşinde olduğumu bildiğim için.
Bunun sonu yoksa benim sonum ne biliyor musun? Hep aynı. Bir gün sıkılıp karşıma çıkan ilk yola sapmak. Ya da adım atamayacak hale gelip, yolun ortasına oturmak, çaresizce gelmeni beklemek. Halbuki gelecek olsan gideceğim yol önümde dümdüz uzanıyor olurdu. Bilirim ama bilmezden gelirim bir süre sonra kalkar üstümdeki hüznü yenilgileri silkeler dönerim.
Gitmek için erken sanırım henüz. Kime gülümsediğim, kimin hatırasının içimi okşadığı, kimin günümü yaptığı sürekli değişirken. Şimdi hangi yolu seçsem, gidiyorumdan fazlasını söyleyemeyeceğim belli ki. Her birine bir iki çekingen adım atıp geri döneceğim başladığım yere bir süre. Anılar mı ağır basacak yeniler mi görmem lazım.
Bir an olabilecekler, ihtimaller damarlarımda zonkluyor adeta. Çok heyecan verici olabilir, çok eğlenceli. Sonra soğuyorum o düşüncelerden, yapamam, onu elimde tutamam. Başka bir an geliyor anıların vaatleri başımı döndürüyor. Yeniden bir bütünün diğer yarısı gibi hissedebilirim, anlamsızlık en anlamlı şey olabilir yeniden. Sonra sıkılıyorum bu fikirden, yeterince kurmadım mı bu hayali, o büyüyü hiç bozulmamışçasına geri döndüremem. Tam uykuya dalmadan önce veya ara ara o uyanış anlarında, üstümü örtüyor huzur. Bu kadar basit olabilir, başımı sevgiye yaslayıp kolayca uykuya dalıyor oluşum kadar. Sonra korkuyorum aklımdan geçenlerden, sevginin gerçekliğinden emin olamam, sevgi ne kadar şeye katlanabilir bilemem. Belki de sadece filmlerde oluyordur çünkü, aklımdan geçenler.
Ama neden gerçek olmasın ki? Yaşananlar da birilerinin aklından geçenler değil mi zaten? diyor iç sesim, kulak asmamaya çalışıyorum. Bu ara ne dediğini o da bilmiyor. Bazen de siz birbirinize aşıktınız, birbirnize aitsiniz hep öyle kalacaksınız diye fısıldıyor içime yavaşça. Hangi dediğine inansam bilemiyorum, yani şu ara kendime bile inanamıyorum, güvenemiyorum aslında.
Tam şu an burda durmuş seni bekliyor olmam çok anlamsız. Ama bekliyorum işte.

12 yorum:

  1. Belki de sadece filmlerde oluyordur aklından geçenler :))

    Bu cümleye bazen çok inanırım..Sevginin gerçekliliğini sorguladığım zamanlar da...

    Evet anlamsızca bir ümit bekliyoruz...

    Teşekkürler bu güzel yazı için..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki de.. Ama ben de yine de sadece filmlerde olmadığına inanmak istiyorum anlamsızca..
      Asıl ben teşekkür ederim zaman ayırıp okuduğun ve yorum yaptığın için teşekkür ederim:)

      Sil
  2. sevginin gerçekliğine emin olamamak ... hiçbirimize sevginin tam garantisini vermiyorlar.İçimizden gelene yada gelmese bile inanmaya ihtiyacımız olana inanıyoruz.Gözlerimizi kapatıyoruz ve eminmişiz gibi davranıyoruz.İç sesine inan bence , bütün ikilemlerine rağmen , sevgiye inanmana , hala umutlu kalmana yardım edebilecek tek şey sanırım o !

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gözümü kapamaya hazır değilim sanırım henüz, biraz düşünmem lazım.. En azından gözümü kapayıp inanmaya değip değmeyeceğine karar vermem lazım..yanılmış olacaksam bununla yüzleşmek için güçlü olmam lazım.. böyle işte:)

      Sil
  3. Dünya'dan Marslı kıza mektup var..

    Sevgili Marslı kız

    Seni Dünyadan mimliyorum dünya orbitine girince haber verip büromuza uğrayabilirsin çok memnun oluruz gelirken mars purosu getirirsen ayrıca teşekkür ederiz..

    Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yihuuu teşekkür ederim:)
      Bi türlü yapamadım şu mimleri ya üşeniyorum :')

      Sil
    2. aslında bir miminiz daha oldu;DD


      1 mimdir 2 mimdir diye gidiyor;DD

      Sil
    3. ohoo yetişemiyoruz hızınızaa:)

      Sil
  4. marslı kız'ım,

    köşede chuck cümlesi gördüm çok mutlu oldum ve yazıcam sana ama uzuncaa çünkü bi çok olay yaşadım huhu! :)

    fakat henüz son yazımdaki yorumları bile cevaplayamadım lunam vala billa vaktim yok kızma bana aklımdasın hep :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mia'm mia'm!
      Sana hiç kızabilir miyim ben? :) Zaten bu ara bloga bile yazamıyosun pek fark ettim, artık işlerin bitsin dee yaz amaaa! :)

      Ayrıca Chuck okumaya senin sayende başlamıştım!

      Sil
  5. ay şu durumdan bi sıyrılsan artık.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de sıyrılmak istiyorum ama olmuyo, havalar düzelsin psikolojim de düzelecek :)

      Sil