5 Eylül 2011 Pazartesi

Kırıkları yapıştırdık, bozukları tamir ettik, barıştık.

Hayatımın en zor saatlerini yaşadım. En zor konuşmasını yaptım.. Kırgındım, kızgındım, hem haklıydım hem haksız. Hayır erkek arkadaş meselesi değil bu, çok daha derin çok daha büyük. 13 yaşımdan 3 ay öncesine kadar en yakın arkadaşım olan insanla yaptım bu konuşmayı. Hala da atlamadım.
Bilmediğim bir nedenden ötürü küsmüştük 3 ay önce. Yani o konuşmayı kesti ben de o kızgınlıkla verdim veriştirdim. Beni facebookundan sildi, ben de onun telefon numarasını sildim. Bütün bunlar tek kelime edilmeden yaşandı, bir açıklama yapmaksızın.
Ama bugün bir şey oldu, o bir şey kafama dank etti. Hepimiz hatalar yapıyoruz, hepimiz hep kendimizi haklı görüyoruz. İnsanlar ikinci, üçüncü, dördüncü kimi zaman yüzüncü şansı hak ediyorlar halbuki; hayat bu kadar kısayken. Son soluğumuzu vermemiz bir saniye sürecekken; omzumuzda nefretler, kinler ve pişmanlıklar taşımamız çok anlamsız. Böylece mesaj attım ona -numarasını silmek çözüm değil kafasından silemiyor insan- bu sefer kızgınlıkla değil sadece acıyla. Önce kızdım cevap veriş tarzına, soğukluğuna. Söyledikleri yıktı beni, onun mutluluğunu içten istemediğimi düşünmüş, onu anlayamayacağımı düşünmüş. Ama anladım da çünkü tanıyorum onu bu kabuğuna çekilişlerini biliyorum.
Haksızdı; o kimi neyi seçerse seçsin destekleyecektim, benim arkadaşlık anlayışım buydu. Doğrusu umrumda olmamıştı hiç bir zaman hep onun duymak istediklerini söyledim, hep arkasında durdum. Bazen suça ortak oldum bazen engel olmaya çalıştım ama bana rağmen hata yaptığında da elimi uzattım.
Ama ben de haksızdım; o kadar acımasız olmamalıydım, o kadar üstüne gitmemeliydim, ne bileyim mesajlarıma cevap vermeyince bi aramayı denemeliydim belki. Onu üzenlere ondan daha çok kızdığım için hatalıydım, nasıl mutluysa öyle olmasına izin vermeliydim.
Haksızdı; en azından yaşadığını bilmeyi hak ediyordum her şeye rağmen. Haksızdım; ona biraz kendini toparlayacak zaman vermeliydim.
Haksızdı; mesajlarımı trip, kapris olarak değerlendirmiş. Oysa ki ben kardeşim dediğim insanın beni bu kadar kolay silip atmasını kaldıramadığım için söylemiştim o sözleri.
Sonunda yapabileceğim fazla bir şey yok sadece af dileyebilirim senden dedi. Zaten yapabileceğinden fazlasını istemiyordum. Sadece barışmak istiyordum ben.
Unutalım dedik, hiç olmamış gibi yapalım, bu konuyu bir daha hiç açmayalım. Söylendiği kadar kolay değil ama ne yazık ki hala allak bullak kafam. Hala kırgınım hala canım yanıyor. Hala göğsümde bir yük var, boğazımda bir düğüm. Ama öyle çok seviyorum ki, kaybetmeyi öyle çok istemiyorum ki bu yaralar kapanana kadar canımı acıtacak olsa da gıkımı çıkarmayacağım.
Neyse işe telefon numarasını kaydederek başlayayım ben. Siz de çevrenizdekilere bir şans daha vermeye başlayın bence. Belki pişman olursunuz, belki ben de olurum ama vermeyip pişman olmaktan daha iyidir diye düşünüyorum. Bir dostluk kırıldığı yerden yapıştırıldığında eskisi gibi olur mu ilerleyen günlerde göreceğiz, o daha güçlü olacağına inanıyor, bense hala biraz kırığım. Onun haklı olacağını umalım.
Bu da şarkı.

14 yorum:

  1. araya rekabet ve çıkar ilişkileri girmezse düzelir bence..

    YanıtlaSil
  2. Bu kadar mı aynı olurmuş ya. Beni facebook'tan sildi, kendi çapında küsmüş haberim bile yok. Sormasam haberim olmayacaktı yani. Böyle kolaymış deyip ben de verip veriştirdim, sildim numarasını falan. Ben şans falan vermem, dostluğunu böyle bitiren birine değmez. Çok kırıldım ama yapıcak bi şey yok, yapıştırılamaz benimki. Umarım sizin için iyi olur

    YanıtlaSil
  3. Xibalba, ekabet ve çıkar girmez ayı şehirlerdeyiz ve o ortak arkadaşlarımızın hiç biriyle konuşmuyor artık. -bknz. sorun bende değil onda :D
    ama ben içtenliğine tekrar inanabilecek miyim onu bilemiyorum

    Pollycim ne mutlu bana o zaman, ama birine tekrar şans verdiğinde seni üzerse bloggercanak toplanıp dövmeye gidelim! :D

    Bal'ım haklısın affet diyemem çok zormuş zaten birini affetmek ama ben affetmeseydim hep aklımda olucaktı hep üzülcektim kızıcaktım böylesi daha iyi olucak..

    YanıtlaSil
  4. Oluyor Luna yani en azından ben ve arkadaşımın üç ay gibi uzun bir süre kırgın kalmasından sonra şimdi daha da iyiyiz. Kırgınlıklar sevgiyi güçlendirir. Şans vermek önemlidir tabii vermek için geç kalınmamışsa. Sizin adınıza sevindim. :))

    YanıtlaSil
  5. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  6. Bende de aynı şey oldu ama durum daha farklıydı.Bir de komşuyuz.Üst katımda oturuyor ve aynı okuldayız.Ona bir şans verdim ama yine aynı şeyi yaptı.Bi daha konuşmadım.Üstelik çocukluğumdan beri arkadaşımdı.Kardeş gibiydik..Ama şimdi de hiç yokluğunu hissetmiyorum.Hayatımda olmasa da olurmuş :)

    YanıtlaSil
  7. Hemsponpi, umarım bizim durumumuzda sizinki gibi olur:) aynı şeyleri tekrar yaşamak istemiyorum..

    Volante, atlatabilmiş olmana sevindim kolay değil sürekli görüyorsundur ister istemez.Bakalım biz ne olucaz:)

    YanıtlaSil
  8. bana tanıdık bir hikayeyi anımsattı

    olur böyle..
    büyüyoruz sonuçta
    isteklerimiz, çevremiz, beğenilerimiz farklılaştıkça bir zamanlar en yakın gördüğümüz insanları bile tanıyamaz hale geliyoruz.

    her neyse.. öyle işte :)

    YanıtlaSil
  9. haklısın ben bunu kabullenmiyorum sanırım alışkanlıklarıma çok bağlıyım, peşini bırakmayı beceremiyorum :)

    YanıtlaSil
  10. eski dostluklar uzun süreler sonunda kendini tamir edebilir. Sadece uzun bir süre gerekebilir.

    YanıtlaSil
  11. Zamanımız var, düzelsin de gerisi önemli değil:)

    YanıtlaSil
  12. lunaaaaaaaaaaaaaaaa sen üzülme :(

    ayrıca mimledim seniiiiiii :)

    YanıtlaSil
  13. geçti bebeğim artık üzülmüyorum:) ve teşekkürler hemeen yapıcam! :)

    YanıtlaSil