13 Temmuz 2011 Çarşamba

bu bi veda yazısı değildir.

Biraz huzur bulma vakti geldi sanırım. Koşuşturmacayı bırakıp, soluklanma zamanı. Düşünme zamanı, yeni hayaller kurma zamanı. Kimi dostlukları, aşkları silme zamanı. Kimilerini pekiştirme, özlemle büyütme zamanı. Güneş gözlüklerimi takıp deniz kenarında kitap okuma zamanı biraz. Tenimde güneşin sıcak dokunuşları, dalga sesleri. Biraz gece herkes uyuduktan sonra oturup yazı yazma zamanı. Ay ışığı, anathema.. Annemle akşam yürüyüşleri yapma zamanı. İnsan kalabalığı, dondurmacımız. Kardeşimle sabahlama zamanı. Sırlarımız, filmler, diziler. Biraz forma girerim, şu göbeği eritirim zamanı. Hiç gerçek olmuyor, boş ver. Saçlarımı düzleştirmeme, makyaj yapmama zamanı. O sıcakta düzleştirici çekilcek gibi değil! Zaten nemden hemen bozulur. Makyaj mı? 3 dakika içinde akıp dağılmasını istiyorsanız yapabilirsiniz. Birilerini özleme zamanı. Özlemek iyidir, güçlendirir. Ufacık şeylerden mutlu olmamı sağlar, o mesaj atar sevinirim; en fazla bunu yapabilir zaten.
İşte böyle, daha yazmak isterdim ama valizlerimi toplamam, evi temizlemem gerekiyor.

Bu son yazım olacak, uzunca bi süre buralarda olmıcam. Ama boş durmam merak etmeyin! Orda yazıcam, dönünce bloglarım. Beni özleyin, ben sizi özlicem! :) İyi tatiller herkesee..
Bu da yazının şarkısı.

2 yorum:

  1. bebeğimm ahh tatilde dondurmacılar ne güzldirr! iyi tatiller bitanemm

    YanıtlaSil
  2. Teşekkürler bebeğimm :) cidden ankaradaki hiç bi dondurmada burdakinin tadı yok!

    YanıtlaSil