8 Haziran 2011 Çarşamba

The One

Günler ikiye ayrılıyor; konuştuğumuz günler ve konuştuklarımızı düşünüp, mesajlarımızı okuyup mutlu olduğum günler. İki türlü de mutluyum yani ben.
Senin söylediğin şarkıları dinliyorum, en çok şu kısmını sevdim dediğimde ben de demeni hatırlıyorum.
Senin yaptığın esprilere gülüyorum hep. Hatta bazen otobüste, yolda aklıma geliyorlar, gülümsüyorum istemsiz.
Seni güldürebilmek çok mutlu ediyor sonra, esprilerime bi sen gülüyorsun sanki.
Söylediğim tüm o saçma şeyler sana bi şekilde anlamlı geliyor, seninkilerde saçma belki ama bana anlamlı geliyor. Sanki ikimizde de yarım cümleler varmış da ancak birlikte olduğunda anlamlanıyormuş gibi. Kimse beni senin gibi anlamıyor.
Alakasız ufak detaylardan konuşmak güzel seninle. Hayatındaki küçücük ayrıntılar onlar belki, ama seni tanıyan bi çok kişinin bilmediği ayrıntılar büyük ihtimalle. Ben biliyorum ve bu çok iyi hissettiriyor.
Çocukluğunla ilgili şeyler anlatmanı çok seviyorum ve sana anlatmayı. Sırf senin için özenle çıkarıyorum zihnimin derinliklerinden bir çok yakın arkadaşımın bilmediği küçük marslı kız hikayelerini. Gülüyorsun, "ben de..." diye başlayan bi cümleyle kendi hikayeni anlatıyorsun sen de.. Sanki nasıl biz olduğumuzu, nasıl bugüne geldiğimizi göstermek istiyoruz birbirimizden habersiz geçirdiğimiz o yılları anlatarak.
Şanssızlıklar oluyor bazen, tam ben gelirken gittiğini görüyorum mesela. Bu küçük aksiliklere kader, en doğrusunu o bilir diyorsun sen bunlara bense kızgınlıkla kaderin canı sıkılmış bizimle oynayarak eğlence çıkarıyor kendine diyorum. Sonra birlikte gülüyoruz.
Bakma, tüm mesajlarını saklamakta inat etmeme -saklayabilmek için eski telefonuma geçmeme- söylediğin hiç bişeyi unutmuyorum aslında. Hepsi kafamın içinde sen merak etme, kimseye de söylemiyorum. Çok bize özel geliyor onlar.

Tanrım, onun gibi -benim gibi- biri olabileceğini bana gösterdiğin için sana çok minnettarım. Tüm olan her şey için, ve olacaklar için Tanrım lütfen böyle kalmasın. Daha çok cümlemiz var birbirini tamamlayacak..

O benim olsun allaam işalla yareppim işalla dinimiz amin. -Not: yazının sonunda yine bi cıvıttım mı noldu? amaaan olsun neşeli olunca kendimi tutamıyorum. O diilde bi kaç satır yazıyım demiştim napmışım yea-

4 yorum:

  1. vay anasını sayın seyirciler ;)

    YanıtlaSil
  2. işte aşk böyle döktürür insana :)

    YanıtlaSil
  3. ahahha başlarında dedim bak derinlere dalmış nasıl anlatmış seviyo kız sonuna bi geldim dinimiz amin falan cıvıtmışsın :D ama olsun mutlu olda cıvıt istediğin gibii(: kendimi okuyomus gibi oldum ayrıca bazı yerlerde(: he bide mimin var bendee(:

    YanıtlaSil
  4. memento mori, teşekkürler canım :)

    Bal, iyi mi kötü mü bilmiyorum ama yapıyo bişeyler cidden :)

    Nameless, ben de şaşırdım öyle bi son beklemiyodum :D yaşasıın mim! hemen bakıyorum :)) ama bi mimim daha vardı ne zaman yapabilirim bilmiyorum o yüzden :)

    YanıtlaSil