17 Nisan 2011 Pazar

yine sana bişeyler karaladım ben.

Napıyorum ben? Yine bir hayale mektuplar hikayesi mi? Nerdeyim ben? Yine uçurumun kenarında mı dolaşıyorum? Daha da önemlisi nerdesin sen? Yanımda olmayacaksın değil mi.. Ellerimi tutmayacaksın hiç. Dudaklarım senin dokunuşunla sarsılmayacak asla. Solukların çarpmayacak yüzüme, ellerin hiç dokunmayacak kalbime. Öyleyse ben napıyorum, neden bu hayali kuruyorum aralıksız?
Şu an seni yanımda hissediyorum, gerçekten burdasın sanki. Kalp atışlarım hızlanıyor hatta o kadar gerçek. Ama yoksun aslında, yine yalnızım ben. Ve hiç gelmeyeceksin değil mi? Başımı omzuna yaslamayacağım hiç. Bana dokunuşunla baştan ayağa titremeyeceğim. Soluklarımız karışmayacak, adımı sayıklamayacaksın asla. Öyleyse bütün bunlar neden bana olabilirmiş gibi geldi?
Korkuyorum. Bi kez daha kırılmaktan. Gözlerimi her kapayışımda sen beliriyorsun karanlıkta. Gülümsüyorsun, tam da istediğim gibi. Gülümsüyorsun, kaçıp gitmek istiyorum burdan. Çünkü sen değilsin o. Sen sadece siyah saçlarının arasından başkalarına fark ettirmeden minik bakışlar armağan edersin bana. Bir kaç adım uzağında hiç bişey yapmadan dururum ben, küçük sürprizler yaparsın bana kimse görmeden. Ben o anlara bile aşığım zaten ama. Her bir saç teline, gözlerinin önünde duruşlarına hayranım ben.

***

Gerçekler neden bu kadar acıtıyor, hayaller bu kadar tatlıyken? Ve kurarken bu kadar güzel olan hayaller gerçeklere çarpınca nasıl bu kadar kabus oluyor? Her göz göze gelişimizde gözlerimi kaçırmak zorunda kalmaktan nefret ediyorum. Halbuki hayalimde gülümsüyoruz göz göze gelince meraba diyor dudaklarımız. Onların her hareketimi izlemesinden, sana her göz atışımı kaydetmesinden nefret diyorum. Kafamın içindeki biz yalnız oluyor, özgür oluyor hep. Onlar olmasa rahat olacağını bana kaçamak bakışlar atmaktan fazlasını yapacağını bilmek sevindiriyor beni bi tek. Seni özlemekten nefret ediyorum. Gelmediğin günler yaşanmamış gibi geçiyor. Sadece senin yanında olmak nasıl bişey olur diye düşünüyorum, tek kelime geliyor aklıma: mükemmel. Öyle kusursuz bi düşünce ki yanında olma fikri, gözümü kırpmaya korkuyorum.
Yanında olmak istiyorum.

2 yorum:

  1. <3333 her zamanki gibi kalplerle donnattim belkide ama ne diyebilirim canim. Asla negatif dusunme dogru zamanda hersey olmasi gerektigi gibi olucak. Ben buna inaniyorum (:


    D(kare) sevgisi <3

    YanıtlaSil
  2. ben de inanıyorum ama bazen böyle anlar yaşıyorum biliyosun:)

    YanıtlaSil