13 Nisan 2011 Çarşamba

Sınav

Geçen sene yazdığım bir yazıyı buldum, şu anki ruh halimle alakası olmamasına rağmen paylaşmak istedim. Gündemden bi konu sayılır hem, "büyükten küçüğe diz çakışan şık doğru cevap!"
Evet geçen sene "sınav" denilen şeyi yaşadım ben de.

17.03.2010
Doğruyla yanlış öyle iç içe, öyle birbirine karışmış ki artık ayıramıyorum. İkisinin arasındaki o incecik çizgide yürüyorum. Hatta koşuyorum, durup soluk almama bile izin vermiyorlar. Şıklar arasında kalıyorum, sıkıştırıyorlar beni. Ve boğuluyorum. Her gün, her an daha daha zor ikilemler yaşıyorum. Karar veremiyorum.
Hepimiz cevap anahtarı gibi olmak istiyoruz. Doğru olmak, mükemmel olmak istiyoruz -sadece o kağıt parçasında- Sanki yüzlerce soruyu yapınca geri kalan her problemi çözebilecekmişiz gibi. Sanki önümüze çıkan her engeli eğik düzlem mantığıyla aşabilecekmişiz gibi.
Zaman yaklaşıyor. Anlar su gibi akıyor, tutamıyorum. Farkındalık boğazımda düğümleniyor, nefes alamıyorum. Yaptığım her hata düğüme ekleniyor, içime korku salıyor. Yakıp, yıkıyor. Çözüm bulamıyorum.
O lanet 5 şık arasında ölüyorum.

Bugünün notu:
Ama değiyor, tüm bu kabusa, strese. O yüzden sadece yapmanız gerekeni yapın. Ben öyle yaptım, attım kafaya, attım kafaya beyin bedava.. (diye de saçmalayarak bitiririm bu yazıyı işte ehe ehe)

5 yorum:

  1. sınav hepimizi böyle bir ruh haline sokuyor bebeğim hem de yazıyı çok komik bitirmişssin :D

    YanıtlaSil
  2. ehehe sınava gircek olanlar okursa moralleri bozulmasın dedim:) tam bi depresyon anında yazmışım :D

    YanıtlaSil
  3. Ah şu öğrencilik dönemleri. -ne tiksinç bir şey, hele ki vizesiydi sınavıydı. -Üniversitemin bittiğine şükür! lol

    YanıtlaSil
  4. Üniversiteye yeni başlamış birine söylenir mi bu! :D ehehe

    YanıtlaSil
  5. En iyisi dalgaya alacaksın. Hatta herkesi ortak edip şöyle yapacaksın :
    www.fesenfonisi.­blogspot.­com/­2011/­04/­ygs-­snavnz-­iptal-­edilmistir.­html

    YanıtlaSil