6 Şubat 2011 Pazar

Bugün bu senemi düşündüm. Yani sınavdan sonrasını. En güzel yaz bu yaz olucaktı, öyle planlamıştım. Gezip tozucaktım, eğlencektim sınav baskısı olmadan. O zor zamanlarda beni ayakta tutan çocuğa, sevdiğime kavuşcaktım...
Toz pembe hayaller, çok şirin.
Bu yaz
Hayatımın en kötü yazını geçirdim. Ailemle çok fazla tartıştım bu yaz. Özellikle babamla, öyle ufak atışmalar değil. Evden gitmeyi düşündürcek tartışmalar.Üçüncüden sonra konuşmayı bıraktım tamamen nasılsa dinlemiyordu. Sadece bağırır o, anlamlı anlamsız, gerekli gereksiz,saçma sapan. Kabullenmeyi bilmez. Bütün yaz babamla konuştuğumuz kelime sayısı sayılacak kadar azdı yani.
Sonra o sevdiğim çocuk bütün yaz daha zamanı gelmedi diye oyalarken beni bilmem kaç kızla çıktı, flört etti artık ne bok yedi bilemiyorum.
Sonra sınav sonuçları açıklandı. Tek istediğim yeri kazandım ve çok ama çok sevindim:) Tüm berbatlığına değer gibi göründü o an bu lanet yaz.
Değmediğini kayıt zamanı gördüm. O gün de tartıştık çünkü. Evden saçımı başımı yolarak çıktım. Okula ağlaya ağlaya gittim. Çok yabancıydı orası. Çok soğuk geldi bana. Kocaman ağaçlarla dolu heryeri birbirine benzeyen, kimsesiz bi yerdi. Ya da kimsesiz değildi de bensizdi. Ben yoktum, benimseyemedim ölüp bittiğim okulumu..
Bugün
Mutluyum, olmak istediğim yerdeyim. Annemle aramız iyi, babamla da tartışmaya girmiyoruz. Hala fikirlerimiz asla ama asla uyuşmuyor ama hıhı,evet'lerle geçiştiriyorum. Beni sevdiğini biliyorum, bizi sevdiğini biliyorum. Hıhı evet diyip onu böyle kabulleniyorum.
O çocuğu hayatımdan çıkardım, ara ara beni özlüyor ama cesaret edemiyor da yaklaşmaya. Bi defa konuşmayı denedi, ben sustukça korku içinde konuşmaya çalıştı, yeni konular açtı, güldürmeye çalıştı beni. Güldüm ama söylediklerine değil, o haline. Anladı (sanırım) bi daha denemedi konuşmayı.
Okulum artık benim. Çok mutluyum orda. İnsanlarını biliyorum, tanımadıklarımı bile seviyorum, bizim okuldan diye sahipleniyorum. İnanılmaz özledim, 1,5 saatlik yolu bile zor gelmiyor. Hemen gitmek istiyorum, ben olduğum, kısıtlanmadığım, ayıplanmadığım o yere.

O korkunç yaza değdi sanırım?
Şimdi toz pembe bi mutluluktayım ben! ♥

2 yorum:

  1. bence güzel bir yaz olmuş bir kere okulu kazanmışsın ve "bugün" mutlusun önemli olan da bu ;)

    YanıtlaSil
  2. Öyle sanırım, bugün mutlu olmak için bi yerlerde mutsuz olmak gerekiyo belki de.. İlk yorumumu yazdığın için de ayrıca teşekkür ediyoruum beni çok mutlu ettin :)

    YanıtlaSil